Θα σηκωθώ κάποιο πρωί
Θα φτιάξω έναν διπλό ελληνικό σκέτο
Και θα τον απολαύσω στην αυλή
Ανάμεσα στις ετοιμόρροπες γλάστρες
Θα φάω ένα μπολ γεμάτο δημητριακά
Με ξηρούς καρπούς και φρούτα
Χαϊδεύοντας τον σκύλο με τα πόδια μου
Θα πλύνω τα πιάτα, θα στρώσω το κρεβάτι
Θα σκουπίσω και θα σφουγγαρίσω
Θα διπλώσω τα πλυμένα ρούχα
Και θα ξεσκονίσω το γραφείο
Θα ξαπλώσω για λίγο στον καναπέ
Διαβάζοντας το αγαπημένο μου βιβλίο
Και θα πάρω μερικές βαθιές αναπνοές
Για να διώξω απ’ το μυαλό τις αναμνήσεις

Θα διαμορφώσω τον σκληρό μου δίσκο
Θα βάλω το κινητό στον φούρνο μικροκυμάτων
Και θα πετάξω όσα γραπτά έμειναν αδημοσίευτα
Θα φορέσω άνετα ρούχα
Θα κλειδώσω την εξώπορτα του σπιτιού
Και θα ξεκινήσω με τα πόδια
Για μια περιπατητική αυτοκτονία
Μια εξαφάνιση, μια κατ’ επιλογήν ανυπαρξία
Κι όλα όσα με βάραιναν μια ζωή
Δεν θα ‘χουν πια καμία σημασία
Γιατί η λήθη δε νοιάζεται για ονόματα
Για συμπάθειες και αντιπάθειες
Για μίση, αγάπες και φιλίες, δουλειές και τίτλους
Επιθυμεί μονάχα να σε καταναλώσει
Και να σε βγάλει απ’ τη μιζέρια σου οριστικά

Χρήστος Κουλαξίζης


Διαμοιρασμός άρθρου ♥