Γιατί δεν το λέμε;

Μου αρέσεις πολύ. Θέλω να σε γνωρίσω καλύτερα. Είναι όμορφα όταν περνάμε χρόνο μαζί.

Γιατί δεν το λέμε;

Έχω αρχίσει να σ' ερωτεύομαι. Νοιάζομαι για σένα. Μου λείπεις όλο και περισσότερο.

Γιατί δεν το λέμε;

Έχεις πολύ γλυκιά φωνή. Τα μάτια σου είναι υπέροχα. Σε σκέφτομαι συνέχεια.

Γιατί δεν το λέμε;

Κάνε μια τρέλα μαζί μου. Έλα να ξενυχτίσουμε απόψε. Εμπιστεύσου μου τα όνειρα σου.

Γιατί δεν το λέμε;

Γιατί κρυβόμαστε πίσω απ' το δάχτυλό μας; Γιατί παριστάνουμε πως δεν μας νοιάζει; Γιατί γελάμε πίσω από σφιγμένα χείλη; Γιατί καμουφλάρουμε τη συγκίνηση μας;

Γιατί δεν ξεγυμνώνουμε τις ψυχές μας, να τις δουν όλοι; Γιατί δεν ερωτευόμαστε τον έρωτα αδιάντροπα; Γιατί δεν εκθέτουμε δημόσια τις ενδόμυχες σκέψεις μας; Γιατί δεν κάνουμε τον άκρατο ρομαντισμό μας σημαία;

“Θα της μιλούσα, αλλά φαινόταν απασχολημένη.” “Θα του μιλούσα, αλλά ήταν με φίλους.” “Ίσως την ξαναδώ στη δουλειά και της μιλήσω...” “Ίσως τον ξαναπετύχω στο δρόμο και του πω...”

Μίλα γαμώτο. Πες το!