Αμαρτωλός μοναχός

Αμαρτωλός μοναχός σ’ άγνωστο πέρασμα
Με λούζει άρρωστο φως, του χρόνου κέρασμα
Όσα κι αν πέρασα, στα ίδια πάλι γυρίζω
Όμως τη μοίρα μου μόνος μου την ορίζω

Στα λίγα χρόνια μου διπλά τα λόγια μου μετρώ
Είν’ η ανάγκη μου μεγάλη να εκφραστώ
Κι αφού όσα πω μάλλον θα ταξιδεύουν για πάντα
Βάζω το μίσος στη μπάντα και γράφω απλά μία μπαλάντα

Να φυλακίσει μέσα της όσα ξεχνάω
Για να τ’ ακούω κάποτε και να γελάω
Κείνη τη μέρα που θα φύγουνε οι φίλοι
Και θα περάσω μόνος μου της αλλαγής την πύλη

Θα ‘ναι η μέρα που οι αγάπες θα χαθούν
Κι οι γηραιότεροι στα ουράνια θα πετούν
Θα ‘ναι η μέρα που θα γυρίσω την πλάτη μου στα παλιά
Και σ’ ότι έζησα θα ‘χω βάλει φωτιά

[ Φωτογραφία ]

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: