Μέσα στη ζούγκλα που λέγεται Αθήνα μεγαλώνω
Για τα μικρά μου όνειρα ματώνω
Συχνά θυμώνω που περιτριγυρίζομαι απ’ ανθρώπους
Που μόνο για το χρήμα ψάχνουν τρόπους

Μα εγώ τον ήλιο ζητώ να έχω φίλο καλό
Έχω τη φύση μάνα μου, πετώ ψηλά στον ουρανό
Κι από εκεί κοιτώ τις μίζερες υπάρξεις που παλεύουν
Ίχνη επιβεβαίωσης γυρεύουν

Δες πως ξεμείναμε να ψάχνουμε ουσία
Νομίζεις ξέρεις τι θα πει ελευθερία
Στο ΑΤΜ κάνε ανάληψη αγάπης
Αγόρασε την τεφροδόχο της δικής σου στάχτης

Χρηματολάγνοι που απώλεσαν το φως
Ο εχθρός δεν κρύβεται πια, είναι ορατός
Η ανασφάλεια της εποχής καρπός
Εγώ προτίμησα να μείνω ζωντανός

[ Φωτογραφία ]

Written by Christos Koulaxizis

"Γράφω για Γλάρους και για Λύκους, παραμύθια για ενηλίκους." Ποιήματα, μικροδιηγήματα, παροιμίες, χαϊκού, σκέψεις, ιδέες & εμμονές για όσους/ες δεν φοβούνται τα συναισθήματα στην πιο καθάρια μορφή τους. Διάβασε, αντέγραψε, μοιράσου ελεύθερα ό,τι θες. 📝 https://glarolykoi.net

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s