Πλέαμε ήρεμα σε γαλαζοπράσινα νερά. Ο αέρας φυσούσε τα πρόσωπά μας, ο ήλιος ζέσταινε το δέρμα μας. Τα μάτια μας αντίκριζαν πρωτόγνωρη ομορφιά σ’ αυτό το ταξίδι. Ένιωθα έντονα τον πόνο απ’ τις χιλιάδες πληγές μου, αλλά στεκόμουν εκεί, περήφανος, ευτυχισμένος. Ψηλάφισε τις χαρακιές του προσώπου μου. Τα μάτια της βούρκωσαν. Χάιδευε τα σημάδια και δάκρυζε. Με αγαπούσε…

Ευχαριστώ πολύ την Ελευθερία Δ. για την παραχώρηση της φωτογραφίας! ❤

Written by Christos Koulaxizis

"Γράφω για Γλάρους και για Λύκους, παραμύθια για ενηλίκους." Ποιήματα, μικροδιηγήματα, παροιμίες, χαϊκού, σκέψεις, ιδέες & εμμονές για όσους/ες δεν φοβούνται τα συναισθήματα στην πιο καθάρια μορφή τους. Διάβασε, αντέγραψε, μοιράσου ελεύθερα ό,τι θες. 📝 https://glarolykoi.net

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s