Έρημο νησί

Είμαι σαν έρημο νησί
Στο κέντρο μιας ανθρωποθάλασσας
Που όσο κι αν η στάθμη αυξομειώνεται
Ποτέ δε φτάνει για να βρέξει τις ακτές μου
Μόνο χτυπά και εξατμίζεται στα βράχια μου
Κι αν τύχει να περάσουνε μικρές σταγόνες
Στ’ άγριο έδαφος φυτρώνουνε αγκάθια

Είμαι σαν έρημο νησί
Τίποτα δεν ευδοκιμεί στο στέρφο χώμα μου
Μόνο στην κορυφή του όρους, δυο-τρία δέντρα
Ζουν από κάτω γλάροι με φτερά σπασμένα
Μαζί με λύκους που πεινούν, μα δεν πεθαίνουν
Και στον πυρήνα μου κοιμούνται πεταλούδες
Που όταν ξυπνούν, με βγάζουν βίαια απ’ τη λήθη

[ Φωτογραφία ]

Written by Christos Koulaxizis

"Γράφω για Γλάρους και για Λύκους, παραμύθια για ενηλίκους." Ποιήματα, μικροδιηγήματα, παροιμίες, χαϊκού, σκέψεις, ιδέες & εμμονές για όσους/ες δεν φοβούνται τα συναισθήματα στην πιο καθάρια μορφή τους. Διάβασε, αντέγραψε, μοιράσου ελεύθερα ό,τι θες. 📝

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: