Το τελευταίο γράμμα

Ξύπνησα το πρωί με δάκρυα στα μάτια
Και το κορμί πονούσε, ένιωθα κομμάτια
Κοίταξα δίπλα μα δεν ήσουν εκεί
Κι ο ήλιος σήμερα φαινότανε σα να ‘χει κρυφτεί

Πήρα βαθιά αναπνοή στο μαξιλάρι
Όμως ο χρόνος δε μου έκανε τη χάρη
Η μυρωδιά απ’ τα μαλλιά σου είχε χαθεί
Κι εγώ πιο μόνος κι απ’ τους μόνους έκλαψα για τη ζωή

Που μου απέμεινε, τις άδειες, μίζερες στιγμές
Καρδιά και σκέψη κολλημένα στο χθες
Και το κενό μέσα μου όλο μεγαλώνει, πονάω
Δεν μου ‘χει μείνει λόγος να χαμογελάω

“Είμαι καλά”, λέω σε φίλους και γνωστούς
Όμως σ’ εσένα λέω αλήθεια και μου λείπεις, μ’ ακούς;
Ήσουν η μόνη που της έδωσα ψυχή
Και τώρα τι; Άλλος ένας που αυτοκτονεί

[ Φωτογραφία ]

Written by Christos Koulaxizis

"Γράφω για Γλάρους και για Λύκους, παραμύθια για ενηλίκους." Ποιήματα, μικροδιηγήματα, παροιμίες, χαϊκού, σκέψεις, ιδέες & εμμονές για όσους/ες δεν φοβούνται τα συναισθήματα στην πιο καθάρια μορφή τους. Διάβασε, αντέγραψε, μοιράσου ελεύθερα ό,τι θες. 📝

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: