Αέρας

Κλείνω τα μάτια, στέλνω οξυγόνο στον εγκέφαλο
Τροφή για το μυαλό, στίχους να βρω, να γράψω
Βαθιά ανάσα πριν να βουτήξω μέσα στο πέλαγος χιλιάδων σκέψεων
Μήπως και βρω τρόπο τον κόσμο μου ν’ αλλάξω

Ξάφνου φυσά κι όλα τα λόγια εξανεμίζονται
Κι εγώ απ’ την αρχή παλεύω να τα φτιάξω
Μ’ άλλο ένα φύσημα τα λόγια ταξιδεύουν μακρυά
Σ’ εκείνα τα μέρη που ίσως ποτέ μου να μη φτάσω

Σ’ αμμοκορφές που τις σκορπάει ο αέρας
Όρη όπου ο ανθός της γης είναι απάτητος
Δίνει ζωή και παίρνει ζωή, απ’ την αρχή ως το τέλος της μέρας
Πλανιέται ελεύθερος, αιώνιος, ασυγκράτητος

Αν θα μπορούσα να ‘μαι κάτι, θα ‘μουν άνεμος
Να ταξιδεύω εις τους αιώνες των αιώνων
Μία ζεστός, μια παγωμένος, μα ασταμάτητος
Ο γητευτής, ο εραστής, ο ισχυρογνώμων


Πηγή εικόνας