Ουτοπία

Δυο χιλιάδες δεκαοχτώ ευχές τριγύρω
Και η ιστορία κάνει κύκλους, κάνει γύρο
Μα ο τροχός έχει κολλήσει, δε γυρίζει
Και ο φτωχός, φτωχότερος είν’ αν ελπίζει

Γι’ αυτό ετούτη τη χρονιά δε θέλω τάματα
Βεγγαλικά, δώρα, μπαλόνια, μήτε κλάματα
Θέλω με φρόνηση και νου να τα ζυγίσουμε
Στο πνεύμα και στο σώμα να επαναστατήσουμε

Να ονειρευτούμε, να ανάψουμε, να σβήσουμε
Κι απ’ όσα λήξουν, άλλα τόσα να αρχίσουμε
Να αναπνεύσουμε, να βγούμε, να χαθούμε
Στα πιο απίθανα μέρη, να ερωτευτούμε

Για πρώτη μας φορά να ζήσουμε με πάθος
Όσα μας έμαθαν πως είναι τόσο λάθος
Και το κρεβάτι μας να πάψει να ‘ναι τάφος
Να ανθίζουν σώματα, ψυχές να βρίσκουν βάθος

Να αγκαλιαστούμε, να γελάσουμε, να πιούμε
Να φάμε μ’ άγνωστους, με ξένους να τα πούμε
Κι αφού γλεντήσουμε, κι αφού θα γνωριστούμε
Ν’ αποφασίσουμε το πως θ’ αναστηθούμε

Χρόνια καλά, δημιουργικά, μαχητικά
Σας εύχομαι από καρδιάς: Καλή σοδειά
Ας είμαστε Άνθρωποι, ν’ αναζητούμε ουσία
Να οικοδομήσουμε μαζί την Ουτοπία