Ψίθυροι

Άγγιξα πάλι πλευρές του μυαλού που θεωρούσα ανέγγιχτες
Και κλειδωμένες για χρόνια
Εκείνα τα μέρη που μαζεύουν αναμνήσεις που δεν σβήνουν
Δε λιώνουν σαν τα χιόνια

Άνοιξα πόρτες, μπήκα σε υπόγεια σκοτεινά και βρώμικα
Γεμάτα ήχους κι αρώματα
Έπαθα κι έμαθα, άκουσα λόγια να λέγονται
Από χιλιάδες στόματα

Τρόμαξα, έτρεξα, κρύφτηκα, βγήκα κι αμύνθηκα
Πέρασα τα πάνδεινα
Μακάρι τις άσχημες στιγμές μου να τις έδιωχνα ανώδυνα
Γι’ αυτό και τι δε θα ‘δινα

Λύγισα, γύρισα, αντίκρισα, ένιωσα, έζησα
Τώρα στην άκρη τραβιέμαι
Αφού μεγάλωσα, κουράστηκα, γέρασα, για κάποιους πέθανα
Μα κάθε μέρα γεννιέμαι

[ Φωτογραφία ]

Written by Christos Koulaxizis

"Γράφω για Γλάρους και για Λύκους, παραμύθια για ενηλίκους." Ποιήματα, μικροδιηγήματα, παροιμίες, χαϊκού, σκέψεις, ιδέες & εμμονές για όσους/ες δεν φοβούνται τα συναισθήματα στην πιο καθάρια μορφή τους. Διάβασε, αντέγραψε, μοιράσου ελεύθερα ό,τι θες. 📝 https://glarolykoi.net

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: