Καφενείο #4

Ο (ύπουλος κι αναποφάσιστος) καιρός τραβάει καφεδάκι και κουβεντούλα, να βάλω; 🙂

Η Κανελλία συνεχίζει την πολύ όμορφη σειρά κειμένων της, με τίτλο «Όταν τα ζώα συζητούν» και μας παρουσιάζει τις Πάπιες. Must-read απ’ όλους ανεξαιρέτως, μα ειδικά απ’ όσους αγαπούν να συναναστρέφονται με ζωάκια. Ιδανικό ανάγνωσμα για όσους επιθυμούν να καλλιεργήσουν το φιλοζωικό αίσθημα σε μικρότερες ηλικίες.

«3 μύθοι για το blogging (και μια μεγάλη αλήθεια)«. Βρήκα το συγκεκριμένο άρθρο αρκετά ενδιαφέρον. Είτε ονειρεύεσαι ν’ αποκτήσεις ένα μεγάλο αναγνωστικό κοινό (και ίσως να βγάλεις και κάποια χρήματα), είτε το κάνεις για ψυχοθεραπεία και θέλεις απλώς να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου, οι 3 + 1 «αρχές» που αναφέρει η Άσπα, είναι απόλυτα ακριβείς.

Και τώρα, ώρα για την απάντηση που χρωστάω

Είμαστε στο τώρα, ζούμε, παλεύουμε, αγωνιζόμαστε, μαθαίνουμε, νιώθουμε, φτάνοντας κοντά στο τέλος κ κοιτώντας προς τα πίσω τι βλέπουμε; Είμαστε εντάξει με αυτό; Τι μας έχει μείνει μετά από όλα;

Με «βασάνισε» αρκετά αυτή η ερώτηση. Κι αυτό γιατί ήταν η πρώτη φορά που χρειάστηκε πραγματικά να κοιτάξω πίσω και να κάνω έναν απολογισμό. Μοιάζει αυτονόητο το να ελέγχουμε τα αποτελέσματα των πράξεων μας, να «μετράμε» την βαρύτητα των χρόνων που πέρασαν, αλλά πόσοι το κάνουμε; Σίγουρα όχι εγώ! Αυτή τη φορά όμως το έκανα. Για να δούμε λοιπόν…

Κοιτάζοντας πίσω, μπορώ να σου πω με κάθε ειλικρίνεια πως βλέπω ένα βουνό από απογοητεύσεις. Οικογενειακές, φιλικές, ερωτικές, εργασιακές, κοινωνικές κ.ο.κ. Αμέτρητες προσωπικές μα και συλλογικές μάχες, πολλές ήττες, ελάχιστες νίκες – κι αυτές συνήθως πολύ μικρές. Αν το δεις με μια ψυχρή και ορθολογιστική ματιά, καταλήγεις εύκολα στο συμπέρασμα πως ο κόσμος πάει κατά διαόλου και πως δεν αξίζει πραγματικά να προσπαθείς για τα «πιστεύω» σου ή για αυτό που έχεις εσύ κατά νου ως «ιδανική ζωή» στο σύνολο της. Αποτραβιέσαι, κοιτάς τον εαυτό σου και ας κόψουν οι υπόλοιποι τον λαιμό τους.

Μέσα στις πολλές απογοητεύσεις όμως, και κυρίως ανάμεσα στους χιλιάδες «σκάρτους» ανθρώπους που συναντάει κανείς, ξεπροβάλλουν και κάποιοι «φάροι», κάποια (λίγα) άτομα απ’ όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, τα οποία δίνουν αξία στη λέξη Άνθρωπος και νόημα στη Ζωή. Πρόσωπα τα οποία είναι κάτι παραπάνω από ομοϊδεάτες. Είναι η οικογένεια που εσύ διαλέγεις και για την οποία θα πέθαινες αν χρειαζόταν. Είναι εκείνοι που, στις πιο σκοτεινές στιγμές σου, θα σε πιάσουν απ’ το χέρι και θα σε τραβήξουν πάλι στο φως.

Αξίζει να υπάρχεις, να παλεύεις και να προσπαθείς μόνο γι’ αυτούς; Σίγουρα! Γι’ αυτούς και για σένα, για την ατομική σου εξέλιξη, για το μέλλον των ανθρώπων που θ’ αφήσεις πίσω σου όταν φύγεις, για τα παιδιά που θα βαδίσουν στα ίδια ή παραπλήσια χνάρια με τα δικά σου. Για ένα όνειρο το οποίο, μπορεί να μην το δεις ποτέ να πραγματοποιείται, αλλά εσύ θα έχεις κάνει ότι καλύτερο μπορούσες. Και θα φύγεις «γεμάτος/η», και με όσο λιγότερες τύψεις απραξίας και απουσίας γίνεται.

Δεν είμαι σίγουρος αν σε ευχαριστούν ή σε δυσαρεστούν τα συμπεράσματα, ούτε καν αν τα έγραψα αποσκοπώντας στο να σου απαντήσω ή για να τ’ ακούσω εγώ ο ίδιος! Θα έλεγα ότι «είναι αυτό που είναι» και θα πρότεινα να το δεχτείς. 😛

Υποψιάζομαι πως μου απεύθυνες αυτή την ερώτηση γιατί βρίσκεσαι σε δίλημμα τελευταία, δεν ήθελες απλώς να μάθεις τη γνώμη μου, έψαχνες κάτι παραπάνω.

Κράτα αυτό λοιπόν: Προσωπικά δεν είμαι έτοιμος να παραιτηθώ, όσο κι αν κουράζομαι, όσο κι αν απογοητεύομαι. Είτε από συνήθεια, είτε από πείσμα, είτε από μια κρυφή ελπίδα, επιλέγω να προσπαθώ για το καλύτερο, να εναποθέτω την πίστη μου στον άνθρωπο και να ατενίζω τις μέρες με αθεράπευτο ρομαντισμό – κι ας «στραβώνω» που και που. Πάντα στο όνειρο επιστρέφω… Και εύχομαι το ίδιο και για σένα!

Ελπίζω να σε κάλυψα. Θα ήθελα πολύ να μάθω και τη δική σου οπτική πάνω στο συγκεκριμένο ερώτημα… Αν θέλεις, στείλε μου ένα μήνυμα!

Συνεχίζουμε…

Στο προηγούμενο «Καφενείο» αναφέρθηκα στο WordCamp Athens 2017 που θα πραγματοποιηθεί στις 9 Δεκεμβρίου. Αν θέλεις όμως να βουτήξεις νωρίτερα στα νερά του WordPress, μπορείς να παρακολουθήσεις (εντελώς δωρεάν) τα σεμινάρια που θα γίνουν 26/10, 02/11 και 09/11, στο αγαπημένο Hackerspace. Περισσότερες πληροφορίες, εδώ! Υπενθυμίζω πως εκεί θα βρεις και μπόλικα Γλαρολυκαυτοκόλλητα.

Μία σύντομη αναφορά στα εργαλεία που χρησιμοποιώ για το blog, ίσως φανούν χρήσιμα σε κάποιους/ες:

  • Η πλατφόρμα στην οποία δημοσιεύω είναι το πολυαγαπημένο WordPress, σε συνδυασμό με το παντοδύναμο Jetpack.
  • Καταγράφω νέες ιδέες στο Simplenote (δημιούργημα της Automattic, της εταιρείας πίσω απ’ το WordPress και το Jetpack) και τις αναπτύσσω στο Libre Office Writer.
  • Βρίσκω εικόνες με ανοικτή άδεια χρήσης που φιλοξενούνται στο Flickr, μέσω του Photopin και τις συμπιέζω με το Optimizilla.
  • Για τα URLs (τις διαδικτυακές διευθύνσεις των άρθρων), μετατρέπω τους τίτλους σε greeklish μέσω του πρακτικού εργαλείου που παρέχει το ΑΣΔΑ.

Τέλος, θα ήθελα να κλείσω με μια πρόταση ταινίας. Αν δεν το έχεις κάνει ήδη, βρες και δες το υπέροχο White God (Fehér isten | Λευκός θεός). Δεν θα πω περισσότερα, διάβασε αν θες την περιγραφή απ’ τον παραπάνω σύνδεσμο και φρόντισε να το δεις!

Όπως πάντα, είμαι στη διάθεση σου! Μέχρι να τα ξαναπούμε, να περνάς καλά, να ντύνεσαι ζεστά (χειμωνιάζει ντε!) και να κάνεις καθημερινά πράγματα που αγαπάς. ❤


Πηγή εικόνας