Μοιρασιά

Στα πιο όμορφα λόγια μας, λέξεις δεν ειπωθήκαν
Τα είπαν όλα τα βλέμματα, οι τρυφερές ματιές
Τα νάζια και τα σκέρτσα και τα «τυχαία» αγγίγματα
Τα γέλια και τα δάκρυα, τα ποτήρια που μοιραστήκαμε
Το φαγητό στα δύο, να ξεγελά την πείνα μας
Και η υπόσχεση ενός μεγαλείου που δεν θα υλοποιηθεί ποτέ
Θα σε θυμάμαι μέχρι να σε ξεχάσω
Όπως ξεχαστήκαμε σ’ εκείνη την παραλία
Τη νύχτα που πέθανε ο χρόνος για να γεννηθούν στιγμές
Δικός σου
Χ.


Πηγή εικόνας