Το κρυφό και το άγνωστο

Να φοβάσαι το κρυφό και το άγνωστο, γιατί το μεγαλείο τους δεν είναι για σένα. Εσύ γεννήθηκες για πράγματα μικρά. Για γιορτές, για γάμους και βαφτίσια. Για δημόσιες υπηρεσίες, πατρίδες και θρησκείες. Για φοβίες και φόβητρα. Για οικογένεια και σιγουριά, μισθό, αφεντικά, υπαρξιακά προβλήματα. Για υπεκφυγές ευθυνών, φρούδες ελπίδες και όνειρα νεκρά, πιο νεκρά κι απ’ τα παιδιά που μεγαλώνεις για να ταΐσεις την κρατική μηχανή που στήσανε στις πλάτες σου.

Να τα φοβάσαι ανθρωπάκο και να τρέμεις, γιατί αυτά μπορούν να σε ξυπνήσουν απότομα και να χάσεις τη γη κάτω από τα πόδια σου. Μπορεί να σε οδηγήσουν να ανακαλύψεις τον κόσμο απ’ την αρχή, να αναθεωρήσεις όλα όσα ήξερες και να ζήσεις για πρώτη φορά αληθινά στα θλιβερά και μίζερα χρόνια σου.

Να τα φοβάσαι και να τα αποφεύγεις, όπως αποφεύγεις τα ένστικτα και τα πηγαία συναισθήματα σου, όπως αποφεύγεις να πεις στ’ αφεντικό σου να πάει να γαμηθεί, όπως αποφεύγεις να πεις στον γείτονα σου ότι είναι μαλάκας που εθελοτυφλεί κι ότι σας ενώνουν περισσότερα απ’ όσα σας χωρίζουν.

Να φοβάσαι το κρυφό και το άγνωστο, όπως φοβάσαι αυτούς που τα εξερευνούν και τα καθρεφτίζουν στα μάτια τους. Όπως τρέμεις και καταδικάζεις τους ξένους, τους άθεους, τους ομοφυλόφιλους, τους χρήστες. Προσπέρασε τα όπως προσπερνάς τους άστεγους και τα παιδιά στα φανάρια. Βγάλ’ τα έξω από την πόρτα σου όπως βγάζεις τα σκουπίδια. αποδείξεις της υπερκατανάλωσης σου.

Δες διαφημίσεις, ψώνισε, φάε, υπηρέτησε, ψόφα.


Πηγή εικόνας