Το μόνο που ‘θελα

Το μόνο που ‘θελα, να φεύγαμε μαζί
Να μ’ αγαπάς λίγο κι εσύ, να με σκορπάς σ’ όλη τη γη

Τι να το κάνω ότι μου λες πως μ’ αγαπάς
Όταν δεν είσαι ‘δώ για μας, όταν δεν είσαι ‘δώ, κοντά μου
Τι να το κάνω ότι για έρωτες μιλάς
Όταν σ’ αγγίζω μοναχά στα βραδινά τα όνειρα μου

Τι να το κάνω; Και το μυαλό μου χάνω που δε σ’ έχω
Την απουσία δεν αντέχω
Τι να το κάνω; Και το μυαλό μου χάνω αφού μου λείπεις
Βυθίζομαι στο υπέδαφος της λύπης

Το μόνο που ‘θελα, να φεύγαμε μαζί
Να μ’ αγαπάς λίγο κι εσύ, να με σκορπάς σ’ όλη τη γη

Μα εσύ αγάπες θέλεις μόνο απ’ το τηλέφωνο
Το skype και το facebook, άντε και κάνα γράμμα
Κι εγώ που θέλω να σε βλέπω, άλλο δε μπορώ
Να ζω σε μία σχέση που εκτυλίσσεται σε δράμα

Δεν είν’ ζωή αυτή, να θέλω ότι δε θέλεις
Και να θες ότι δε θέλω, γι’ αυτό και τσακωνόμαστε
Δεν είν’ ζωή αυτή κι αλήθεια αναρωτιέμαι
Τι ‘ν’ αυτό που μας ενώνει και τόσο αγαπιόμαστε

Το μόνο που ‘θελα, να φεύγαμε μαζί
Να μ’ αγαπάς λίγο κι εσύ, να με σκορπάς σ’ όλη τη γη

Ξέχνα ότι ξέρεις, υποφέρω κι υποφέρεις
Ώρα να βάλουμε τις ζωές μας σ’ έναν κοινό δρόμο
Ή να τελειώσουμε για πάντα αυτή τη σχέση
Δεν αξίζει να βιώνουμε κι οι δυο μας τόσο πόνο

Αφού σε θέλω και με θέλεις, που ‘ν’ το πρόβλημα;
Το ξέρω πως τα πράγματα δεν είναι πάντα ρόδινα
Μα… αφού σε θέλω και με θέλεις, κάνε κάτι
Αυτό που έχουμε είναι σπάνιο και βγάζει μάτι

Το μόνο που ‘θελα, να φεύγαμε μαζί
Να μ’ αγαπάς λίγο κι εσύ, να με σκορπάς σ’ όλη τη γη

Και συνοψίζοντας, τα λόγια μου αθροίζοντας
Ξέρω πως δεν μπορώ να ζω άλλο χωρίς εσένα
Μία τραγουδιστά και μια μιλώ τραυλίζοντας
Μα λέω πάντα αλήθεια, είτε απ’ το στόμα, είτε απ’ την πένα

Και το δηλώνω ευθέως: Ο κόσμος είν’ ωραίος
Μόνο όταν μοιράζομαι στιγμές μαζί με σένα
Και το δηλώνω ευθέως: Ο κόσμος είν’ ωραίος
Όταν ταξιδεύουμε παρέα δίχως φρένα


Πηγή εικόνας