Αν κάτι έμαθα

Κάθε αυγή και γέρμα, κάθε στιγμής μου τέρμα
Μια πένα απλώνει το μελάνι στο χαρτί μου
Στα χρόνια άλλο ένα, γερνώ, δεν είναι ψέμα
Κι αν κάτι ζω, είναι μονάχα η ζωή μου

Ανοίγω τα μάτια μα σβήνω το φως
Μπροστά μου είν’ οι λάμψεις και πίσω ο καπνός
Κοιτάζω το μέσα μου κι είμαι λευκός
Το μαύρο παλεύει να μη βγει εκτός

Ένας φίλος παλιός έχει γίνει αδερφός
Και μια φίλη παλιά έχει γίνει χρυσός
Όσα ήξερα, τα ξέχασα κι αυτά που τώρα έμαθα
Στ’ αφήνω στα χέρια, κοινός θησαυρός

Και το τραγούδι αυτό είν’ το δώρο μου για σένα
Που οι δρόμοι μας, ενώ παράλληλοι, συγκλίνουν
Να μου γελάς, είτε είσαι εδώ, είτε στα ξένα
Καρδιές όταν ανοίγουνε, σύνορα σβήνουν

Κι αν κάτι έμαθα, είναι ότι οι άνθρωποι κάνουν τη διαφορά
Σα μοιάζουν όλα γκρίζα
Είναι αυτοί που ‘ναι συχνά-πυκνά κοντά, όλοι όσοι ‘φύγαν μακρυά
Κι όσοι πια ζουν μέσ’ την κορνίζα

Κι αν η ζωή μοιάζει να φέρεται σκληρά
Συ να γελάς, γιατί αν πονάς, κάποιοι πονούν κι αυτοί μαζί σου
Δεν έχει τέλος ούτε αρχή αυτή η στροφή
Στον κόσμο αυτό μ’ ένα φιλί χάρισε την αναπνοή σου


Πηγή εικόνας