Μοναξιά

Ακόμα δίνομαι, ακόμα ζω για τη φωτιά
Ακόμα γράφω μουσική και της αφήνομαι
Σα να ερωτεύομαι και γίνομαι
Αγάπης λόγια τρυφερά
Στη μοναξιά συχνά χαρίζομαι
Απ’ τα χαρτιά μου τριγυρίζομαι
Και γίνομαι ξανά
Μία σκιά

Περνώ αθόρυβα και χάνομαι
Τους κραδασμούς της γης αισθάνομαι
Και πιάνομαι ν’ αγγίζω μονάχα γκρίζο
Ότι έχτιζα, σε μια βραδιά να το γκρεμίζω
Το παρελθόν μου να σκαλίζω
Τον εαυτό να μην ορίζω, να λυγίζω
Ελπίδα να μην αντικρίζω κι όλα αυτά
Με δάκρυα καυτά


Πηγή εικόνας