Εσύ

Κάθε φορά που η μοναξιά σαν τη σκιά
Πάει να πιει όση ζωή μου ‘χει απομείνει
Μια ξένη ανάσα, ένα γέλιο, μια ματιά
Νέα πατήματα κι ελπίδες πάλι δίνει

Κι αν είν’ ο δρόμος μου μακρύς και με τρομάζει
Έχω κρυμμένα φυλαχτά και μυστικά
Κι αν κάθε νέο μου τραγούδι θα μου μοιάζει
Είναι που γράφω όσα γράφω απ’ την καρδιά

Κι όταν ο κόσμος καταρρέει και φοβάμαι
Όταν δεν έχω το κουράγιο να μιλήσω
Κλείνω τα μάτια, μόνος στο σύμπαν όλο σα να ‘μαι
Ξέρω! Ξέρω τι θα ‘ρθει όταν βοήθεια ζητήσω

Εσύ…

Λίγες γραμμές, φθηνό μελάνι, ερημιά
Και μία θάλασσα στους βράχους του μυαλού μου
Βαριά σιωπή, δάκρυα πολλά, γλυκιά φωτιά
Βγάζουν στο φως άλλο κομμάτι του εαυτού μου

Είναι τα πράγματα που σπάνια αναφέρω
Είναι τα λόγια που πιο σπάνια θα γράψω
Είναι τα όνειρα που θέλω να καταφέρω
Είν’ οι λόγοι που μ’ αναγκάζουνε ψυχή βαθιά να σκάψω

Κάποιος θεός που δε γνωρίζω με κοιτά
Ειρωνικά κι όλο εμπόδια μου βάζει
Μα μια φωνή από μακριά πάντα μιλά
“Τράβα μπροστά” – μου λέει συχνά – “και μη σε νοιάζει”

Εσύ…


Πηγή εικόνας