Μετενσάρκωση

Είναι φορές που αναρωτιέμαι αν η αντίληψη που έχουμε για τη μετενσάρκωση – αν φυσικά υπάρχει κάτι τέτοιο – είναι εσφαλμένη. Ο άνθρωπος μοιάζει να είναι το πιο βασανισμένο, το πιο κατατρεγμένο και πολυπαθές πλάσμα. Σπέρνει τον πόνο και τη δυστυχία σε κάθε βήμα του, τόσο στους άλλους, όσο και στον ίδιο του τον εαυτό. Αδυνατεί να ζήσει αρμονικά με το περιβάλλον του και βρίσκεται σε μία διαρκή πάλη, βιώνει μια κόλαση επί γης υποβάλλοντας τον εαυτό του σε αδιανόητα μαρτύρια, απομακρυνόμενος συστηματικά από τα φυσικά του ένστικτα. Κι αναρωτιέμαι μήπως τελικά δεν είναι η ανθρώπινη υπόσταση το τελευταίο στάδιο της φώτισης, αλλά το πρώτο, το κατώτερο. Ένα επίπεδο τιμωρίας ίσως, όπου επιστρέφεις μετά το θάνατο αν έχεις κάνει κάτι ιδιαίτερα απεχθές στην προηγούμενη ζωή σου. Ένα διάστημα περισυλλογής και σκληρής προσπάθειας ώστε να μεταβείς στην επόμενη μορφή σου, την πραγματική, την ελεύθερη, τη ζωώδη.


Πηγή εικόνας